اسلامى به شمار مىرود . البته قرآن براى تربيت معنوى و اخلاقى واژهء « تزكيه » و مشتقات آن را به كار برده است ، مانند آيهء « قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا « 1 » » و آيهء « وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ » « 2 » . مراد از تزكيهء نفس ، پاكسازى آن از رذائل و آراستن آن به فضائل و رشد دادن در جهت صلاح و كمال شايسته است كه همان تربيت دينى است . در روايات ، از واژه‌هاى « تهذيب » ، « تأديب » ، « تنزيه » و « تطهير » نيز براى تربيت اسلامى استفاده شده است كه همهء آنها ناظر به يك حقيقت ، يعنى پالايش و تزكيهء نفس است . « 3 » نكتهء ديگر آنكه منظور ما از تربيت در اين فصل مفهوم عام آن است كه شامل تعليم نيز خواهد بود ؛ چنان كه منظور از ويژگيها ، مجموعه‌اى از باورها و عمل است كه خداوند امكان تحقق آنها را در ذات انسان فراهم كرده است و انسان در پرتو تربيت اسلامى و با كمك و راهنمايى مربيان الهى ، يعنى پيامبران و امامان معصوم عليهم السلام آنها را در نفس خويش پديد مىآورد و بالنده مىسازد و در روابط اجتماعى عينيّت مىبخشد . ويژگيها هر تعليم و تربيتى ويژگيهايى دارد . تعليم و تربيت اسلامى نيز داراى ويژگيهايى است ، از جمله : 1 . الهى بودن : تربيت اسلامى تربيتى الهى است و ريشه در ايمان و

--> ( 1 ) . شمس ( 91 ) ، آيه 9 و 10 « هر كس نفس خود را پاك و تزكيه كرد ، رستگار شده و آن كس‌كه آن را با معصيت و گناه آلوده ساخته ، نوميد و محروم گشته است . » ( 2 ) . سوره جمعه ( 62 ) ، آيه 2 « . . او آنان را تزكيه مىكند و به ايشان كتاب و حكمت مىآموزد . » ( 3 ) . آيين تزكيه ، ص 20 - 21 .